[DLA RODZICÓW I OPIEKUNÓW]
Po szkole, przy kolacji, tuż przed snem. Czasem dziecko chce coś opowiedzieć, ale jeszcze nie wie jak. Nie trzeba mieć gotowej odpowiedzi. Mamy Słowa pomagają Wam zauważyć, co się wydarzyło, i poszukać słów razem. W Waszym tempie.
[MOŻE ZNASZ TO Z DOMU?]
„Pytam, co się stało, a słyszę tylko: nie wiem.”
„Widzę, że coś przeżywa, ale nie wiem, jak do niego dotrzeć.”
„Wszystko kończy się na: jestem zły.”
„Chcę z nim o tym rozmawiać, ale nie chcę robić z każdej sytuacji wielkiej rozmowy wychowawczej.”
I właśnie tutaj zaczynają się Mamy Słowa.
[NIE TRZEBA WIEDZIEĆ OD RAZU]
Czasem dziecko naprawdę nie wie, co czuje.
Czasem Ty nie wiesz, od czego zacząć.
Dlatego zamiast dawać rodzicom gotowe zdania do nauczenia się, stworzyliśmy sposób, który pomaga wspólnie poszukać odpowiedzi.
Ty nie musisz mieć gotowej odpowiedzi.
Dziecko nie musi od razu wiedzieć, co czuje.
Możecie poszukać tego razem.
Metoda Mamy Słowa pomaga przejść od „co właściwie się wydarzyło?” do „co mogę powiedzieć albo zrobić dalej?”.
Nie musicie za każdym razem przechodzić wszystkich kroków. To mapa, do której możecie zajrzeć wtedy, kiedy własnych słów brakuje.
Najpierw sprawdzamy, czy to w ogóle jest moment na rozmowę.
Co właściwie się wydarzyło?
Co zauważyło ciało?
Co czuję? Czego potrzebuję?
Co może mi teraz pomóc?
[JEDNA SYTUACJA Z ŻYCIA]
„Nie jadę jutro na trening!”
Dziecko wraca do domu i rzuca plecak.
Mówi, że więcej tam nie pójdzie.
„Te treningi są głupie!”
„Nauczyciel jest głupi!”
Na pytanie „co się stało?” nie pada odpowiedź.
Nie musicie od razu ustalać dlaczego.
[MAMY CZAS]
Plecak leży na podłodze. Siadasz niedaleko. Możesz być obok, dać przestrzeń i poczekać. Wyjaśnienie może przyjść później.
Siadasz obok. Dajesz przestrzeń. Rozmowa może poczekać.
Najpierw sprawdzacie, czego potrzeba teraz.
[MAMY HISTORIĘ]
Później wracacie do konkretnej chwili. „Mówisz, że nie chcesz jutro jechać. Chcesz opowiedzieć, co się dzisiaj wydarzyło?”
Wracacie do tego, co się wydarzyło. Bez ocen i zgadywania.
Zaczynacie od wydarzeń. Bez oceniania i zgadywania.
[MAMY SYGNAŁY]
Możesz zapytać: „Było Ci gorąco? Ściskało Cię w brzuchu? A może było zupełnie inaczej?”. Dziecko może pokazać, opisać albo powiedzieć: „nie wiem”.
Gorąco? Ścisk? A może inaczej? „Nie wiem” też jest odpowiedzią.
Sygnał może pojawić się wcześniej niż słowo.
[MAMY SŁOWA]
Rozczarowanie, wstyd, frustracja, przeciążenie. Oglądacie możliwości. Nie wybierasz za dziecko. Żadne z tych słów też może nie pasować.
Oglądacie słowa. Dziecko wybiera — albo nie wybiera żadnego.
Karta pomaga znaleźć słowo, a nie odgadnąć dziecko.
[MAMY KIERUNEK]
Może przerwa. Może rozmowa z trenerem. Może na razie nie wiecie. Możecie zapamiętać to, co dziecko samo uzna za pomocne, i wrócić do tego później.
Przerwa? Rozmowa z trenerem? Szukacie tego, co pomaga Wam.
Szukacie Waszego kierunku. Nie jednej odpowiedzi dla wszystkich.
[MAPA DAJE MOŻLIWOŚCI. WY ZNAJDUJECIE SWOJĄ DROGĘ.]
Jedna chwila obok. Jedno znalezione słowo. Albo decyzja: „wrócimy do tego jutro”.
Nie trzeba przejść wszystkich kroków, żeby być bliżej swojego dziecka. Metoda pomaga zauważyć także to, kiedy wystarczy.
„Nie musimy teraz rozmawiać.”
Plecak leży na podłodze. Siadasz niedaleko. Możesz być obok, dać przestrzeń i poczekać. Wyjaśnienie może przyjść później.
Najpierw sprawdzacie, czego potrzeba teraz.
„Co wydarzyło się na treningu?”
Później wracacie do konkretnej chwili. „Mówisz, że nie chcesz jutro jechać. Chcesz opowiedzieć, co się dzisiaj wydarzyło?”
Zaczynacie od wydarzeń. Bez oceniania i zgadywania.
„Co zauważyłeś w swoim ciele?”
Możesz zapytać: „Było Ci gorąco? Ściskało Cię w brzuchu? A może było zupełnie inaczej?”. Dziecko może pokazać, opisać albo powiedzieć: „nie wiem”.
Sygnał może pojawić się wcześniej niż słowo.
„Które słowo jest Ci najbliższe?”
Rozczarowanie, wstyd, frustracja, przeciążenie. Oglądacie możliwości. Nie wybierasz za dziecko. Żadne z tych słów też może nie pasować.
Karta pomaga znaleźć słowo, a nie odgadnąć dziecko.
„Co mogłoby Ci pomóc następnym razem?”
Może przerwa. Może rozmowa z trenerem. Może na razie nie wiecie. Możecie zapamiętać to, co dziecko samo uzna za pomocne, i wrócić do tego później.
Szukacie Waszego kierunku. Nie jednej odpowiedzi dla wszystkich.
Możecie zatrzymać się tutaj. To też jest część Metody. Nie trzeba przejść wszystkich kroków, żeby być bliżej swojego dziecka.
[TRZY NARZĘDZIA. JEDNA METODA.]
Każde z trzech narzędzi pomaga w innym momencie.
[01 / ZAUWAŻ]
Dziennik pomaga wrócić do konkretnej sytuacji i zobaczyć, co wydarzyło się nie tylko wokół dziecka, ale również w jego ciele.
Co się wydarzyło → co czuło ciało → co było za dużo → co pomogło
Zajrzyj do środka
[02 / NAZWIJ]
Karty działają jak zewnętrzny słownik. Dziecko nie musi znaleźć odpowiedzi „z głowy”. Może zobaczyć słowa, porównać je i sprawdzić, które pasują.
Jedno słowo, kilka słów albo żadne. Wybór zostaje po stronie dziecka.
Zajrzyj do środka
[03 / ZROZUM]
Przewodnik pomaga pójść krok dalej: dowiedzieć się, co dane słowo oznacza, jak może być odczuwane w ciele i jak można o nim rozmawiać.
Otwieracie temat, który jest Wam właśnie potrzebny.
Zajrzyj do środkaDziennik pomaga zauważyć.
Karty pomagają nazwać.
Przewodnik pomaga zrozumieć.
Odwróć kartę. Zobacz inną możliwość.
Nie dlatego, że jedno właściwe słowo magicznie rozwiązuje problem. Nie rozwiązuje. Daje Wam po prostu więcej informacji o tym, co się dzieje.
[można wrócić]
Dziecko może nie wiedzieć.
Może nie chcieć rozmawiać.
Ty możesz powiedzieć coś za szybko.
Możecie przerwać.
Możecie wrócić jutro.
Relacji nie buduje perfekcja.
Dużo częściej buduje ją możliwość powrotu.
Pod ręką. Nie w planie dnia.
[ZANIM ZACZNIECIE]
Nie. Możecie użyć jednej karty, wrócić do jednej sytuacji albo odłożyć wszystko na tydzień.
Nie. Metoda została pomyślana właśnie dla rodzica, który chce dostać konkretne narzędzie, a nie robić studia z psychologii dziecięcej.
„Nie wiem” też jest odpowiedzią. Możecie wrócić później albo zobaczyć, czy któreś słowo na karcie wydaje się bliskie.
Nie. Z języka emocji można korzystać także wtedy, kiedy wszystko jest dobrze.
Nie. Czasem korzystanie z Metody zajmie pięć minut. Czasem nie sięgniecie po nią wcale.
Mamy Słowa to narzędzia edukacyjne do rozmowy. Nie zastępują specjalisty, kiedy jego pomoc jest potrzebna.
[NA SPOKOJNE DNI I TE TRUDNIEJSZE]
Możecie wybrać kartę dnia. Bez trudnej sytuacji w tle.
Obejrzyjcie słowa. Sprawdźcie, czy któreś wydaje się bliskie.
Do dziennika możecie wrócić później, kiedy będzie na to przestrzeń.
Czasem początkiem jest po prostu bycie obok.
[Z PRAWDZIWEJ POTRZEBY]
Jak znaleźć słowo?
Jak zauważyć,
co się wydarzyło?
Jak zrozumieć to słowo
i pójść dalej?
Mamy Słowa nie powstały od pomysłu na kolejny zestaw materiałów o emocjach.
Pierwsze narzędzia powstały w prawdziwej pracy z dzieckiem, kiedy dostępne materiały okazały się albo zbyt skomplikowane, albo po prostu mało przydatne w codzienności.
Najpierw pojawiły się karty. Później dziennik. Następnie przewodnik.
Każde narzędzie odpowiadało na kolejne pytanie.
Poznaj ludzi za słowami[METODA MAMY SŁOWA]
W zestawie otrzymujecie trzy narzędzia, które możecie wykorzystywać razem albo osobno — wtedy, kiedy pasuje to do Waszej sytuacji.
Dla rodzin z dziećmi ok. 5–12 lat · bez wymaganej wiedzy psychologicznej
Czasem wystarczy mieć od czego zacząć.
Poznaj Mamy Słowa[porozmawiajmy]