Dajemy Ci słowa i narzędzia, które pomagają lepiej rozumieć emocje Twojego dziecka i o nich rozmawiać. Bo i duży, i mały człowiek może czasem nie wiedzieć, co powiedzieć.
Dajemy Ci słowa i narzędzia, które pomagają lepiej rozumieć emocje Twojego dziecka i o nich rozmawiać.Bo i duży, i mały człowiek może czasem nie wiedzieć, co powiedzieć.
Dajemy Ci słowa i narzędzia, które pomagają lepiej rozumieć emocje Twojego dziecka i o nich rozmawiać.Bo i duży, i mały człowiek może czasem nie wiedzieć, co powiedzieć.
Dajemy Ci słowa i narzędzia, które pomagają lepiej rozumieć emocje Twojego dziecka i o nich rozmawiać.Bo i duży, i mały człowiek może czasem nie wiedzieć, co powiedzieć.
Dajemy Ci słowa i narzędzia, które pomagają lepiej rozumieć emocje Twojego dziecka i o nich rozmawiać.Bo i duży, i mały człowiek może czasem nie wiedzieć, co powiedzieć.
[MAŁE SŁOWA. WIELKIE ZNACZENIE.]
Nie musimy mieć ich wszystkich.
Możemy odnajdywać je razem.
Kiedy dorastaliśmy, znaliśmy złość, smutek, radość i strach. Ale można też czuć rozczarowanie, bezsilność, spokój albo nadzieję. Te słowa zawsze były w naszym języku. Rzadko ktoś uczył nas z nich korzystać.
Każde uczucie zasługuje na swoje słowo.
[JAK TO DZIAŁA]
Nie uczymy dziecka, co powinno czuć. Nie próbujemy też znaleźć nazwy dla każdej emocji za nie.
Pomagamy mu stopniowo budować własny język do opowiadania o sobie.
Żeby z czasem zamiast „Jest źle” mogło powiedzieć:
„Jestem rozczarowany, bo bardzo na to czekałem.”
„Jest wszystkiego za dużo. Potrzebuję chwili ciszy.”
„Nie wiem jeszcze, co czuję. Nie chcę teraz rozmawiać.”
[METODA MAMY SŁOWA]
Uczy się rozpoznawać, czym różni się złość od frustracji, rozczarowanie od rozżalenia, napięcie od strachu. Uczy się też, że może potrzebować ciszy, wpływu, odpoczynku albo bycia wysłuchanym.
Uczy się od nas, dorosłych. A my też nie zawsze mamy te słowa pod ręką.
Metoda Mamy Słowa pomaga poznawać je razem i aktywnie korzystać z nich w codziennym życiu.
[NIE TRZEBA OD RAZU ZNAĆ ODPOWIEDZI.]
Można nie wiedzieć.
Można szukać słów razem.
[NARZĘDZIA MAMY SŁOWA]
Metoda Mamy Słowa łączy trzy uzupełniające się narzędzia z prostą, pięcioetapową drogą rozmowy z dzieckiem. Nie musisz uczyć się jej na pamięć ani zastanawiać się za każdym razem, od czego zacząć. Każde narzędzie pomaga Wam przejść od tego, co się wydarzyło, do lepszego zrozumienia emocji, potrzeb i tego, co może pomóc dalej.
Zauważ.
Dziennik emocji i sygnałów z ciała
[DZIENNIK]
Od sygnałów z ciała do tego, co pomaga.
Mapa ciała, skala intensywności i przykładowe określenia odczuć pomagają zebrać historię sytuacji: co się stało, co dziecko czuło, czego potrzebowało i co mu pomogło.
Nie musicie pisać codziennie. Wracajcie do ważnych momentów, by zauważać powtarzające się sygnały i sposoby powrotu do równowagi.
„Chcę Ci dziś powiedzieć, że…”
Każdy wpis kończy się zdaniem, które możecie dokończyć oboje.
Nazwij.
Karty emocji, stanów i potrzeb
[KARTY]
Kiedy trudno znaleźć właściwe słowo.
120 ilustrowanych kart do poznawania emocji, stanów i potrzeb — w spokojny dzień albo po konkretnej sytuacji, gdy pierwsze emocje już opadną.
Dziecko wybiera słowa, które są mu bliskie. Może też nie wybrać żadnego. Karty akcji pomagają kontynuować: „Potrzebuję teraz…” lub „Chcę wrócić do tego później”.
Karta pomaga znaleźć słowo, a nie odgadnąć dziecko.
Nawet „nie wiem” może być początkiem rozmowy.
Zrozum.
Małe historie wielkich emocji
[HISTORIE]
Wasz GPS po świecie emocji i potrzeb.
Przewodnik po całej metodzie. Każda emocja, potrzeba i stan z kart ma własny rozdział: opowieść, sygnały z ciała, przykłady, ćwiczenia i pytania do rozmowy.
Dziecko poznaje emocję poprzez historię i działanie. Rodzic dostaje komentarz metodyczny. Nie trzeba czytać po kolei — otwieracie temat, który jest Wam właśnie potrzebny.
Karta pomaga znaleźć słowo. Historie pomagają je poznać.
Także na spokojne dni: aktywności i pomysły na pracę z kartami.
Każde narzędzie ma swój moment.
[OD NARZĘDZI DO ROZMOWY]
Każde pojawia się wtedy, kiedy naprawdę może się przydać. W kolejnych pięciu krokach pokażemy Wam, kiedy dać sobie czas, kiedy sięgnąć po dziennik, karty lub przewodnik — i co zrobić dalej.
Najpierw jesteśmy obok.
Potem szukamy słów.
[MAŁY KROK TO TEŻ KROK]
Kiedy emocji jest dużo, najpierw sprawdzamy, czego dziecko potrzebuje tu i teraz: obecności, przestrzeni albo spokojnej, jasnej granicy. Nie próbujemy od razu wszystkiego wyjaśniać ani nazywać.
Bo nie każde „teraz” jest dobrym momentem na słowa.
Zaczynamy od tego, co się wydarzyło. „Chciałeś jeszcze grać, a ja powiedziałam, że kończymy”. Wracamy do konkretnej sytuacji, zamiast zgadywać emocje albo pytać: „dlaczego zrobiłeś awanturę?”.
Nie szukamy winnego. Szukamy miejsca, od którego możemy zacząć rozmowę.
Ściśnięty brzuch, gorące policzki, zaciśnięte ręce. Zauważamy, co działo się w ciele — jeszcze zanim znajdziemy nazwę emocji.
Kolejne zapisy pomagają zauważać sygnały i powtarzające się potrzeby dziecka.
Teraz możemy sięgnąć po karty emocji i potrzeb. Dziecko wybiera jedną, kilka albo żadną. „Jeszcze nie wiem” też jest odpowiedzią. Karta ma pomóc znaleźć słowo, a nie odgadnąć dziecko.
Czasem wystarczy jedno zdanie, po którym dziecko mówi: „o, właśnie tak”.
Sprawdzamy, co naprawdę pomaga Twojemu dziecku. Próbujemy ćwiczeń i sposobów z przewodnika, obserwujemy i wybieramy to, co pasuje właśnie do niego.
Nie szukamy jednego rozwiązania dla wszystkich. Odkrywamy Wasze.
[porozmawiajmy]